तिथला श्वास

उभ्या अंतःकरणात उमटलेल्या
मर्यादीत काळाच्या अनंत रस्त्यावर
मागे वळून बघता ‘दूर भासणार्‍या’
अंतःनेत्रात, श्वासाच्या कोपर्‍यात लुकलुकणार्‍या
निर्मळ हृदयातून स्मितहास्य करणार्‍या ‘स्मृती’

जशी दूर घेऊन जाणारी, सळसळत्या पानांची
श्वासात अडकलेली, एखादी शांत दूपार
जवळ येऊन दूर.. अज्ञातात जाणारा ‘अनामिक आवाज’
मनाला स्पर्शून नष्ट होणारा ‘अनोळखी’ आवाज

आज ह्या इथल्या ‘शून्य’ हवेत
मी घेतो आहे ‘तिथला श्वास’